Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Confesions of a broken heart...(part 11:Ζωή/Θάνατος)

Ζωή....και Θάνατος!

Γιατί με κεφαλαία???Ε?
Και γιατί ένα τόσο κοινότυπο θέμα?Ε?

Ίσως γιατί είναι διαχρονικό!Ίσως γιατί ανά τους αιώνες απασχολεί τόόόσο πολύ κόσμο!Ίσως πάλι γιατί τώρα τελευταία απασχολεί κι εμένα σε μεγάλο βαθμό!

Δεν έχω την αίσθηση του κινδύνου!Σας το έχω πει???
Είναι φοβερό συναίσθημα να ξέρεις πως κάτι σοβαρό συμβαίνει δίπλα σου κι εσύ να είσαι σε αδράνεια!
Σαν να κατεβάζει ρολά ο εγκέφαλός!!!
Κι είναι εξ ίσου φοβερό να πιστεύεις πως δεν στεναχωριέσαι ή δεν νοιάζεσαι όσο θα έπρεπε!
Κατέληξα στο ότι τελικά είναι άμυνα του οργανισμού μου αυτό το πράγμα!Γιατί ΔΕΝ είμαι αναίσθητη!Κανείς δεν θα μπορούσε να είναι αναίσθητος όταν "παίζεται" η ζωή κάποιου που αγαπάει!

Και τελικά ξέρεις κάτι...?!
Τρέμω μήπως σε χάσω κάθε βράδυ!!!!Μ' ακούς????
Ώσπου να πας σπίτι και ασφαλής η καρδιά μου κόβει βόλτες!!!!

Εσείς όλοι εκεί έξω που μ' αγαπάτε και σας αγαπάω ακούτε???
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΡΕ!!!!!!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

Confesions of a broken heart...(part 10:Περί ζήλειας)

Θα ξεκινήσω με ρητορική ερώτηση!

Τι είναι η ζήλια?

Πώς την αντιλαμβάνεται και την αισθάνεται ο καθένας?

Γιατί να ζηλεύεις ρε φίλε στην τελική?

Ρωτάω εγώ (αφελώς?) και απαντάω μόνη μου...

Η δικιά μου ζήλια (για να διευκρινήσω την υποκειμενικότητά της) είναι καθολική...Ζηλεύω ό,τι δεν μπορώ να έχω χωρίς απαραίτητα να το θέλω κιόλας!!!!Ξέρω,ξέρω....Είναι άρρωστο....Είναι?Είναι?Αλήθεια?Πόσα είδη ζήλιας υπάρχουν άραγε???

Κι εγώ τελικά...σε ζηλεύω εσένα εκεί έξω που έχεις κάτι,οτιδήποτε(!)που δεν το έχω εγώ???
Αποθυμένα?Έτσι είναι τα αποθυμένα?Είναι όντως έτσι?Από το σπιτάκι της Barbie που είχε η κολλητή σου στο νηπιαγωγείο μέχρι τον άντρα που παντρεύτηκε...δικαιολογείται η ζήλια να θεωρείται αποθυμένο?Η' τα αποθυμένα να δικαιολογούνται ως "ζήλια"?

Άτιμο σφίξιμο στο στομάχι!!!!Άτιμο τσίμπημα στην καρδιά!!!Άφησε με ήσυχη να χαρώ την ευτυχία των άλλων και να μην τους φθονώ!!!!!!
Πόσες φορές αλήθεια έχεις σκεφτεί κι εσύ κάτι τέτοιο?Καμμιά???Αλήθεια???Τότε είσαι τυχερός άνθρωπος!!!!!Μπράβο σου!!!!!Και καληνύχτα....

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

Confesions of a broken heart...(part 9 1/2:The beggining never ends)

Η αρχή δεν τελειώνει ποτέ!
Τη ζείς και την ξαναζείς όποτε θέλεις!!!
Το λένε ανάμνηση,νοσταλγία...

Μια καινούρια αρχή σημαίνει τη ζωή!Όχι την αναγέννηση...Αλλά την υπενθύμιση ότι είσαι ζωντανός!