Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Confessions of a broken heart...(part 12:Fear...like no other)

Ο φόβος...είναι κάτι εντελώς ανεξέλεγκτο!!!!!
Έρχεται μόνος του εντελώς απρόσμενα!!!Από μια λέξη ή μια φράση, από μια εικόνα ή από μια πράξη, από ένα βλέμμα ή ένα άγγιγμα....
Μερικές φορές κρατάει λίγο,όσο και η αιτία που το προκάλεσε, άλλες πάλι χρειάζονται δραστικά μέτρα για να τον κατευνάσουμε...και μερικές φορές αυτά τα μέτρα είναι οδυνηρά για μας ή για τους γύρο μας ή και για όλους όσους είναι κοντά μας....κι αυτό είναι ακόμα πιο οδυνηρό....
Πονάει πολύ να ξέρεις πως για να βρείς την ψυχική σου ηρεμία και να σταματήσεις να φοβάσαι πρέπει να πληγώσεις κάποιους ανθρώπους....Ή μάλλον, πως στην προσπάθειά σου να ξαναβρείς την ψυχική σου ηρεμία θα πληγώσεις κάποιους ανθρώπους...

Για να είσαι καλά με τους άλλους ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ να είσαι καλά με τον εαυτό σου!!!!!
Αξίωμα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ!!!!!!

Επιβάλεται να είσαι αληθινός και ειλικρινής με αυτούς που αγαπάς,εκτιμάς και σέβεσαι!!!!
Γιατί αλλιώς, αργά ή γρήγορα, θα τους χάσεις!!!!

Αν εκείνοι που αγαπάς σε αγαπούν πραγματικά θα σεβαστούν την επιθυμία σου να προσπαθήσεις να τα βρείς με τον εαυτό σου και θα σου δώσουν τον χώρο και το χρόνο που χρειάζεσαι!!!!Αλλιώς...ή δεν είναι αρκετά δυνατοί ή δεν σε αγάπησαν ποτέ στ'αλήθεια!!!!