Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

The Bedroom Girl

Secilia was...the bedroom girl!
Secilia has always wanted to be the bedroom girl.Or almost always....
What Secilia didn't want was to be ONLY the bedroom girl!

Secilia goes to bed only with men she could fall in love with, but she chooses not to.
She wants to be respected and liked and even loved (sometimes) but....without crossing the "friend zone"!
The "friend zone" is what we call "friends with benefits". Always like each other but never get involved into an affair.
But how could she ever earn a guys respect only by having sex with him, (sometimes treating him like a girlfriend would) and knowing absolutely nothing about....life? I mean REAL life!!!! Politics, economics, money, jobs, transportations, costs, journalism, football....!!!

How could she ever be interesting....rather than sexy and availiable....?

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

Θάνος + Δήμητρα

Ο Θάνος και η Δήμητρα έχουν σχέση. Δεσμό. Εδώ και χρόνια. Ο Θάνος και η Δήμητρα είναι ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι (φαινομενικά!). Ο Θάνος και η Δήμητρα δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους ο ένας χωρίς τον άλλον (φαινομενικά!). Ο Θάνος και η Δήμητρα μένουν μαζί. Είναι πιστοί, ειλικρινείς και σωστοί μεταξύ τους ( φαινομενικά!).
Η σχέση ( ο δεσμός!) του Θάνου και της Δήμητρας βασίζεται σε αγνό, παρθένο, καθάριο ψέμα! Για την ακρίβεια...πολλά ψέμματα!!!Αλλά από την άλλη θα μου πείτε...η απόκρυψη της αλήθειας δεν είναι ψέμα! ΟΚ! Ας πούμε τότε ότι η σχέση τους δεν βασίζεται σε ψέματα (μόνο), αλλά (και) σε απόκρυψη αληθειών. Και το ερώτημα προκύπτει εύλογα:

Μπορεί μια τέτοια σχέση να επιβιώσει στο χρόνο? Να επιβιώσει γενικότερα?

Αν βιαστήκατε να πείτε "όχι" πλανάστε πλάνην οικτράν!!! ΜΠΟΡΕΊ να επιβιώσει εύκολα και άνετα!
Αναλυτικά:
Αν σε μια σχέση ο ένας από τους δύο ψεύδεται κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί ( και θα πάρει πόδι) ή θα βαρεθεί να λέει ψέμματα ή θα τον φάνε οι τύψεις (αν ξέρει τι είναι) και θα αποχωρήσει μόνος του. Συνήθως δηλαδή!
Όμως, στην περίπτωση του Θάνου και της Δήμητρας τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Θα έλεγε κανείς πως είναι μια εξαίρεση στον κανόνα! Διότι, και οι δύο λένε ψέματα ή αποκρύπτουν την αλήθεια κατά βούληση για να μην πληγώσουν ή χάσουν το "έτερον τους ήμισυ", με αποτέλεσμα να υπάρχουν καλά κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα που αν έβλεπαν ποτέ το φως αυτής της σχέσης θα σήκωναν όχι μόνο χωρισμό, αλλά μίσος κι αλληλοσπαραγμό (για να μην πω φόνο και φανώ πολύ πουριτανή)!!!
Οπότε...καταλήγουμε στο εξής: Εφ 'όσων και οι δύο έχουν την "κρυφή" τους πλευρά έχουν μια βασισμένη στα ψέμματα (σε ψεύτικες υποσχέσεις, ψεύτικη πίστη, ψεύτικη ειλικρίνεια, κ.λπ.) και επιφανειακή μεν, ευτυχισμένη δε σχέση (φαινομενικά) !

Στην πραγματικότητα, δεν μας νοιάζει καθόλου η ποιότητα της σχέσης που έχουν αυτοί οι δυό μεταξύ τους! Η ιστορία είναι μόνο ένα δείγμα του πόσο σάπιοι μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι και πως τελικά όσο κι αν θέλουν να κρυφτούν πίσω από ηθικισμούς και κριτική στις σχέσεις και τις ζωές των άλλων πάντα υπάρχουν κάποιοι που τους καταλαβαίνουν! Κι αυτό που καταλαβαίνουν δεν είναι το πόσο ψεύτικοι είναι, όσο το πόσο πολύ φοβούνται να αντιμετωπίσουν τις αλήθειες που σκάνε μπροστά τους!

Υ.Γ. : Τα πρόσωπα της ιστορίας καθώς και η ίδια η ιστορία είναι φανταστικές μυθοπλασίες. Οποιαδήποτε σχέση με υπαρκτά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική.

Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Confessions of a broken heart...:part 18( Γιατί όχι σχέση?)

Γιατί όχι σχέση...

Κανονικά υπάρχει μια εύκολη και εύλογη απάντηση!
"Γιατί ΔΕΝ ΘΈΛΩ"!
Αν ρωτήσεις έναν άντρα αυτό θα σου πει!
Απλά και λακωνικά!

Δεν θα κάτσει να σου εξηγήσει ας πούμε πως έχει κάνει τρελές μαλακίες με γυναίκες στη ζωή του και ως εκ τούτου νιώθει πως χρειάζεται να βελτιώσει το "Εγώ" του για να έχει να προσφέρει κάτι σε μια σχέση! (Κι αυτή φυσικά δεν είναι η μοναδική αιτία!)

Όόόόχι!!!!Αυτό θα το κάνει μια γυναίκα!Και δη η γράφουσα!

Γιατί...πόσες μαλακίες μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος μέσα σε 5 χρόνια?Πόσες???
Κι όμως!Μπορεί να κάνει αρκετές ώστε να φτάσει στο σημείο να θέλει να κάνει Extreme Makeover Soul Edition!!!( Εδώ προσθέστε μια πρέζα ενοχικής ψυχοσύνθεσης, αφαιρέστε όση υπερβολή της αντιστοιχεί και θα βρείτε τη σωστή δόση μαλακίας!!!)

Και ερωτώ: Τις μαλακίες που ήδη έχεις κάνει δεν μπορείς να τις διορθώσεις! Πάνε! Ό,τι έγινε έγινε! Τις μέλλουσες όμως...πώς τις αποφεύγεις...?

Δεν πρέπει να κάτσεις εκεί σε μια γωνιά στη νέα παραλία π.χ., και να σκεφτείς? Να βάλεις κάτω τα υπέρ και τα κατά σου...να γράψεις και να σβήσεις...να διορθώσεις...να αλλάξεις...όχι μόνο ό,τι δεν αρέσει σε σένα, αλλά και ό,τι αποδεδειγμένα δίνει λανθασμένη εντύπωση στους άλλους (σε εκείνους τους "άλλους" που σε νοιάζει η εντύπωση τους!)?

Εύκολο δεν θα είναι!!!Σίγουρα!!!

Αλλά δεν αξίζει τον κόπο...?





Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Α + Α (φανταστικός διάλογος)

-Ανόητε άντρα!!!
-Χαζή γυναίκα...
;-)

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

Το Σύνδρομο των 2μισι μηνών

Τώρα εσείς (κυρίως τα κοριτσάκια) θα αναρωτιέστε γιατί "μηνών" και όχι "χρόνων", που είναι και ευρέως διαδεδομένο πλέον! Θα μάθετε παρακάτω! Αλλά πρώτα να εξηγήσουμε στα αγοράκια τι είναι το "Σύνδρομο των δυόμισι χρόνων" για να καταλάβουν και τη διαφορά.

Πολύ χονδρικά, το σύνδρομο αυτό υποτίθεται πως περνάει κάθε ζευγάρι που συγκατοικεί (άσχετα αν είναι παντρεμένο ή όχι) γύρω στα δυόμισι χρόνια. Τότε συμβαίνει να "βαλτώνει" η σχέση και να επικρατεί μια γενικότερη βαρεμάρα, οπότε υπάρχουν 2 πιθανές καταλήξεις:
  1. Να χωρίσει το ζευγάρι για όλους τους πιθανούς και απίθανους λόγους που οδηγούν ένα ζευγάρι στον χωρισμό και
  2. Να το ξεπεράσει και να ζήσει αυτό καλά κι εμείς καλύτερα!
Το σύνδρομο στο οποίο αναφέρομαι όμως δεν έχει καμιά σχέση με το παραπάνω. (Αν και μπορεί να προκύψει από την πρώτη περίπτωση..)

Λοιπόν!

Σε όλους μας έχει συμβεί να μας χωρίσουν ή να χωρίσουμε εμείς κάποιον. Σωστά? Σωστά!
Στην πρώτη περίπτωση κλαίμε λιγάκι τη μοίρα μας και είτε προχωράμε παρακάτω είτε συνεχίζουμε να κλαίμε τη μοίρα μας μέχρι να γυρίσει πίσω το αντικείμενο του πόθου μας!
Στην δεύτερη περίπτωση τώρα...η εμπειρία μου μου λέει πως συμβαίνει το εξής:
Αφού συνειδητοποιήσουμε ότι πλέον κοιμόμαστε μόνοι μας κι ότι το τηλέφωνο δεν χτυπάει στις 3 το ξημέρωμα να μας ταράξει τον ύπνο κι αφού έχουμε ενταχθεί επισήμως στο club των singles (για ακόμη μια φορά), ΞΕΣΑΛΏΝΟΥΜΕ! Ξενύχτια, τσιγάρα, ποτά, one night stands, γκολ στα φιλικά...και ό,τι άλλο του φανεί του λωλο-Στεφανή!
Αυτή όλη η φασούλα κρατάει κανέναν ενάμιση μήνα! Μετά αρχίζουμε να χαλαρώνουμε σιγά σιγά,περνάμε κι ένα διάστημα με άπειρους "χαλαρούς καφέδες με φίλους" και μετά...ΤΟ ΧΆΟΣ!
Αυτή είναι η περίοδος όπου αρχίζουμε να βαριόμαστε ΚΑΙ τους προαναφερθέντες καφέδες και θέλουμε κάτι "άλλο"...Και όχι, δεν είναι σεξ (μόνο)!
Είναι συντροφικότητα, τρυφερότητα, ζουζουνιές, αγκαλίτσες, φιλάκια...λίγη "στοργή και Προδέρμ", βρε αδερφέ!!!
Αυτή είναι κρίσιμη περίοδος γιατί επίκεινται δύο καταστάσεις:
  1. Βρίσκουμε καινούριο fliiirt και κολλάμε ο ένας στον άλλον (σαν τις βδέλλες) για να χαρούμε τον έρωτα μας!
  2. Θυμόμαστε τι είχαμε, τι χάσαμε και αρχίζουμε να κλαίμε τη μοίρα μας που το διώξαμε, γιατί "στην τελική δεν περνούσαμε και τόσο άσχημα μαζί του" (και ήταν και καλό σε όλες εκείνες τις ζουζουνιές που λέγαμε![;-)]) Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα...
Αυτά είναι: Πολύ (μοναχικό) αλκοόλ και σπαραξικάρδια τραγουδάκια στο ραδιόφωνο, τάχα μου "τυχαία" μηνύματα που "ήταν για αλλού", τηλέφωνα με απόκρυψη το άγριο χάραμα "για να δούμε αν είναι καλά", μέχρι και μουλιασμένες στο κλάμα ερωτικές εξομολογήσεις (μπροστά στο αντικείμενο του πόθου μας) για να το συγκινήσουμε!
(Απαράδεκτα, αλλά καμιά φορά συμβαίνουν! Και ακόμη πιο απαράδεκτα...καμιά φορά πιάνουν!)
Αυτό είναι το "Σύνδρομο των 2μισι Μηνών", εν ολίγοις (που λέει ο λόγος...)!

Τώρα...αν καταφέρετε να το περάσετε χωρίς να συμβούν τα παραπάνω, μπράβο σας!!! Έχετε περάσει το "επικίνδυνο" στάδιο και μπορείτε να ζήσετε το πρώην ταίρι σας καλά κι εσείς...ακόμα καλύτερα!!!

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

Confessions of a broken heart...(part 17):"Τι να σου πω τώρα!"

Καμιά φορά συμβαίνει...να είμαστε μόνοι μας!Συναισθηματικά μόνοι μας!
Κι ίσως τότε να μην μπορούμε να νιώσουμε την μοναξιά του άλλου...κάποιου που μας χρειάζεται...κάποιου που μας αναζητά...κάποιου που βασίζετε πάνω μας!

Ή μπορεί να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε εμάς και να μην έχουμε χώρο για άλλον...ή να θεωρούμε ότι η δική μας μοναξιά είναι πιο σημαντική από του άλλου...

Το χειρότερο είναι όταν αμφισβητούμε τα πάντα και ξεχνάμε τα πάντα!Όταν διαγράφουμε ό,τι έχει κάνει αυτός ο άλλος για μας,όταν πάνω στη σύγχυσή μας τα διαγράφουμε όλα και νομίζουμε πως είμαστε και πραγματικά μόνοι μας!

Υπάρχουν όμως και στιγμές που βάζουμε τους άλλους πάνω από μας!Που βάζουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και το δικό μας πρόβλημα και προσπαθούμε να τους κάνουμε να νιώσουν πως δεν είναι τόσο μόνοι όσο νομίζουν...Γιατί υπάρχει κάποιος εκεί έξω που έκανε στην άκρη τα δικά του θέματα για να ασχοληθεί με εκείνους!

Γιατί όταν βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα νιώθεις κι εσύ καλύτερα!Και δεν έχει πια τόση σημασία το γιατί ένιωθες τόσο σκατά πριν!Γιατί κατάφερες να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα και ίσως λέω ίσως, να υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θα κάνουν το ίδιο και για σένα!

;-)

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Confesions of a broken heart...(part16:Αν ήσουν εδώ...)

Λοιπόν...
Αυτό είναι ένα ερωτικό γλυκανάλατο post.Κι αν δεν είσαι από εκείνους που τους αρέσουν αυτά τότε ίσως να μην καταλάβεις...Ίσως να γελάσεις...Και ίσως να σκεφτείς κάτι υποτιμητικό και να ασχοληθείς με πιο σοβαρά ζητήματα...ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ!

Αυτό το κείμενο είναι μια...(ερωτική) εξομολόγηση!!!

Γιατί όλοι μας έχουμε να ασχοληθούμε με πιο σημαντικά θέματα από τη μοναξιά στις 12 η ώρα το βράδυ,αλλά τελικά...τι πειράζει που παρ'όλο που ήταν δική μου επιλογή, η μοναξιά σήμερα, χωρίς εσένα, είναι πολύ χειρότερη από άλλες φορές?

Το μόνο παρηγορητικό είναι η συνείδηση της επιλογής...
Το ότι είμαι εδώ που είμαι με τη θέλησή μου...

Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν όντως με ξέρεις τόσο καλά όσο νομίζεις ή αν απλώς είμαι φοβερά προβλέψιμη...Καταλήγω στο δεύτερο!Κι είναι κρίμα!Γιατί έτσι...ο φαινομενικά χαμένος βγαίνει κερδισμένος και το αντίστροφο!Αλλά από την άλλη, πότε υπήρξε δίκαιος ο έρωτας?Και ποιός ορίζει ποιό είναι το δίκαιο, όταν το άδικο του ενός είναι το δίκιο του άλλου?

Αν ήσουν σήμερα εδώ τίποτα δεν θα ήταν καινούριο!Τίποτα σε μένα δεν θα ήταν καινούριο!Και αυτό θα ΗΤΑΝ άδικο!!!
Γιατί...το μηδέν δεν μπορεί να σε συμπληρώσει!Δεν έχει κάτι να σου προσφέρει!Όμως το μηδέν που βρίσκομαι εγώ δεν είναι η βάση!Είναι η έναρξη!Κι όταν γίνουν τα αναγκαία βήματα για να φτάσω στο σημείο να είμαι περήφανη για μένα, όταν μπορέσω να πω πως "ναι!τώρα έχω να σου δώσω",τότε δεν θα με χρειάζεσαι πια...!Όπως και στην πραγματικότητα δεν με χρειαζόσουν ποτέ...Όταν είσαι υπερπλήρης συναισθημάτων, εμπειριών και ανθρώπων,τότε δεν χρειάζεσαι πολλά πια!Αλλά ίσως αυτό να είναι που σε κάνει να νιώθεις ότι κάτι ακόμα σου λείπει...Ίσως τελικά η πληρότητα να μην είναι φυσιολογική...

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Φανταστικοί διάλογοι (επεξηγήσεις για τον αναγνώστη)

Οι φανταστικοί διάλογοι είναι μια συνεργασία του σαλεμένου μου μυαλού ("σενάρια πάλι φτιάάάάχνειειειεις") και του παρανοϊκού εαυτού μου,τους οποίους βαρέθηκα να ακούω μόνο εγώ και αποφάσισα να τους μοιραστώ μαζί σας!

Αν περιμένετε να βγάλετε άκρη, αδίκως περιμένετε!Οι φανταστικοί διάλογοι γράφονται μόνο για ψυχαγωγικούς λόγους, γιατί κατά βάσιν είναι ασυνάρτητοι αυτοσχεδιασμοί!

Οι τίτλοι τους ποικίλουν και ουδεμία σχέση έχουν με τα "Confessions of a broken heart", που είναι αυτό που δηλώνει και το όνομά τους!Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και ουδεμία (επίσης) σχέση έχουν με την πραγματικότητα!

Υστερόγραφο:Εγώ συνήθως τους συνοδεύω με καφέ και ασπιρίνες!Εσείς πράξτε κατά βούληση!

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Confesions of a broken heart...(part 15:Αυτό που μας τρώει...)

Αυτό που μας τρώει...πράγματα που δεν λέμε,πράγματα που δεν κάνουμε,άνθρωποι που δεν κρατάμε στη ζωή μας...Επιλογές που ποτέ δεν καταλάβαμε αν είναι σωστές ή λανθασμένες...

Προτεραιότητες..

Αυτά που θέλουμε κι αυτά που πρέπει!Βάζουμε πρώτα αυτό που θέλουμε ή αυτό που πρέπει?Κι αυτό που πρέπει είναι τελικά το σωστό?Τι θα γινόταν αν είχαμε βάλει μπροστά ένα μόνο "θέλω" κι αυτό τελικά αποδεικνυόταν ωφελιμότερο από το "πρέπει"?

Πρέπει?
Θέλω?

Αυτό που ΠΡΈΠΕΙ το ΘΈΛΩ?

Τελικά, ναι!

Να κάνεις αυτό που πρέπει, αρκεί να το θέλεις!